Adımı Kerem Koydular

darksad: Redd - Aşk Bu Kadar Zor mu? Hep zor. Ama kolay olsa...

Sat, 31 Dec 2011 12:23:03 +0200

darksad:

Redd - Aşk Bu Kadar Zor mu?

Hep zor. Ama kolay olsa değeri bilinmezdi.

Uzaklarda olmak gerekir bazen. Rüyalar kadar uzaklarda. Varsın...

Wed, 16 Nov 2011 10:32:16 +0200

Uzaklarda olmak gerekir bazen. Rüyalar kadar uzaklarda.

Varsın kapanayım parmaklıklar ardına, yeni limanlarda.

Zaman uğramasa da olur, iyi olurum ben oralarda.

Kimselerin olmadığı, konuşmadığım bir dil konuşan insanların arasında,

Hüznün uğramadığı, kimsenin sıkılmadığı diyarlarda.

Bazen. Bazen böyle oluyor. Melankoli içerisinde umut, hüzün kokan hisler içerisinde dahi mutluluk buluyorsun. O mutluluk bazen bir kişi, bazen bir olay.

Neyse. Bu aralar filtre kahve sevdalısı oldum. Ocağımın olmaması ne kötü bir şeydir.

Resmen evde kalmadığıma bin pişman oldum. Yurt bana göre değil. Zaten rahat rahat kimseyi ağırlayamama gibi bir sorunum da var. Odam da ebesinin nikahında, merdiven çıkıyorum her gün milyon kez. Sonra diyorlar yurt iyidir falan fistan, inanmayın. Senedimi iptal ettirsem iki dakika durmazdım. Kettle kullanamıyorum lan odada! Yok kullanırsan alırız kettle’ı, yassah, falan.

Anam her telden girer oldum.

Neyse o değil de geçen gün ben bi aşığım…

Sabah gözlerimi bir açtım, bir de ne göreyim? Kar. Aylarca...

Tue, 15 Nov 2011 12:30:00 +0200

Sabah gözlerimi bir açtım, bir de ne göreyim? Kar. Aylarca hayalini kurdum, kar yağsa dedim, kardan madamlar yapsam, başını örtsem, şakirt bazlı halkı gıcık etsem dedim.

Özetliyordu içimden geçenleri. Bembeyaz, saf duygular örtüyordu tüm toprağı, kiri, çamuru.

Temiz, bembeyaz bir kağıt gibi.

Yeni hikayelere hazır. Yeni ayak izlerine.

Ne denir ki, Gözümün önünde, gözlerinin içine baka baka gitmene...

Mon, 14 Nov 2011 10:31:11 +0200

Ne denir ki,

Gözümün önünde, gözlerinin içine baka baka gitmene müsaade ettim. Gitmeyecektin. Sabaha kadar sarılacaktık icabında, günün doğuşunu, batışını, sonra bir daha doğuşunu görene dek.

Dayanamayacaktık, birbirimizin kollarında uyuyakalacaktık. Baş başa olacaktık, kimselerin olmadığı bir çatının altında.

Bir şarkıyı aynı kulaklıklardan duyacak kadar uzak olsak yeter işte.

Aynı rüyayı görmesek de olur, yeter ki öznesinde “biz” olalım.

Mesela, bu aralar kendimi bir karmaşanın içinde bulur gibi oluyorum. Yorgun bir güne gözlerimi...

Tue, 08 Nov 2011 15:43:16 +0200

Mesela, bu aralar kendimi bir karmaşanın içinde bulur gibi oluyorum. Yorgun bir güne gözlerimi açtım, ben değildim, herkeste bir nebze yorgunluk vardı, gözlerinden okunuyordu. Sanki herkes biraz bendi bugün.

Gözlerimi açtığımda düşündüğüm fazla bir şey yoktu aslında. Bir hayal, bir mutluluk peşindeydim.

Bir şarkı duyuyorum zihnimde, sözlerini kestiremedim henüz, sadece notaları dönüyor kafamda, ben duyuyorum bir tek.

Kahve ile olan ilişkime ara vermiştim. Hata etmişim valla.

Zaman hızlı geçiyor.

İçinden geldiği gibi sarıl bana, düşünme olacakları. Ne derler...

Tue, 01 Nov 2011 14:24:14 +0200

İçinden geldiği gibi sarıl bana, düşünme olacakları. Ne derler deme bana, veya kendine. Ya da uzak dur, soğuksan bana gelmesin.

Bir şehri özledim bu aralar. Aşkın, sevginin, özlemin şehri. Bir İstanbul özledim, hiç uyumayan o güzel şehir. Beni de hiç uyutmazdı zaten.

Yaşadığım şehirde, düzenli uykum var, ama mutlu değilim.

Şu an İstanbul’da bir saat uyusaydım keşke. Tıkılı kaldığım şehirdeki 8 saat uykuya bedeldi.

Zaman, geçsin.

İstediğin oldu belki.

Sat, 29 Oct 2011 01:44:03 +0300

Kendine göre bir yaşayış biçimi seçmiştin. Ben hiç olmayacaktım belki içinde, ama planına göre gitmiyor bazen her şey.

İçinden geldiği gibi davranmadın sırf istediğin olsun diye.

Ya da sadece boş biriydin.

Bakışlarında sıcaklık aradım seni tanımaya çalışırken.

Sesinde bir samimiyet vardır belki dedim.

Yanılmışım. Ve bunu çok geç öğrendim.

sırf bir şey sormuş olmak için soru sorduğun oldu mu?bu yazdığım tam anlamıyla onu karşılıyor da:)

Fri, 28 Oct 2011 16:46:48 +0300

Olmadı, ama aslında olabilir.

Sözün bittiği yerdeyiz derler ya hani

Thu, 27 Oct 2011 15:02:43 +0300

Van depremi oldu olalı kendimi aştım. İnsanlara daha önce etmediğim kadar yardım etmek istedim. Bilmiyorum içimde garip bir duygu bu.

Bu uğraş yolunda attığım her adımda bana engel olmaya çalışan insanlarla karşılaştım. Gururunu haysiyetinden ve şerefinden önde tutmayı prensip edinenler, “Kendinin reklamını yapıyor” diyen prim avcıları, amacı yardım etmekten çok sosyal dünyadaki duruşlarını sağlamlaştırmak, imajını korumak olan yardımlaşma dernekleri. Ve tabii devletin yediği haltlar. Hepsine birinci tekil olarak şahit oldum.

Öncelikle bana engel olanlar, köstek olanlar, prim avcıları. Siz ne yaptınız? Ben ve benim gibi niceleri bir şeylerin farklı olması için savaşırken, cebinde beş para olmayan insanların bile yardım edelim katkımız olsun diye varını yoğunu ortaya koyduğu bu kardeşlik ortamının tam ortasına sıçmaktan başka neyi farkettirdiniz?

Oh olsun kürtlere diyenler. Size bu yazdığım cümleyi bile haketmiyorsunuz, ama ben yine söyleyeyim. Aynaya baktığınızda gördüğünüz şey insan olabilir, ama alakanız bile yok. Irkçılığın medeni sayılan her ülkede nefret suçu olmasının bir sebebi var. Sizin gibi vahşiler.

Bir şeyden eminim. Bir gün ırkçı insanları anlamayacağım.

Ve şundan da eminim. Irkçı davranan insanların sevdiği biri o enkazlardan birinde şu an kurtarılmayı bekliyor olsaydı, ona el atan, yardım edenlerin arasında o nefret ettikleri kürtler de olsaydı, aynı düşünmezlerdi.

Irkçılığın temelinde o ırkı tanımaya çalışmamaktan başka hiç bir sebep yok. Irkçılık denen şey sadece, önyargıların en büyüğü.

Türk dizilerini anlayamayacağım. Bazı Türk yapımı filmleri de öyle. Bazen, acaba bende mi sorun var...

Wed, 19 Oct 2011 09:52:21 +0300

Türk dizilerini anlayamayacağım.

Bazı Türk yapımı filmleri de öyle.

Bazen, acaba bende mi sorun var diye düşünüyorum, ama çevremdeki arkadaşlarımın çoğu da benim gibi düşündüğünden, sorun bu yapımcılarda diye karar veriyorum.

Keşke diyorum, insanlar şu aptal dizilere prim vermese de, prodüksiyon adına daha adam akıllı şeyler yapmaya itilse yapımcılar.

Aşiret dizileri, tecavüz temalı diziler, 35 yaşında oyuncuların liseli rolü yaptığı diziler. Bir Jim Carrey, bir Rowan Atkinson olamayacak cıvık komedi filmleri.

Biraz daha Fringe, biraz daha House istiyor insan bazen.

Doktorlar ve türevleri değil.

Sabah sabah kurt gibi acıkmıştı. Karnını doyurmak için kendi uğraş vermesi gerekiyordu, çünkü...

Thu, 08 Sep 2011 11:41:25 +0300

Sabah sabah kurt gibi acıkmıştı. Karnını doyurmak için kendi uğraş vermesi gerekiyordu, çünkü yanında kimseler yoktu.

Sonra, bir gün, bir ekstra tabaktan başka bir şey beklemeyen, hatta aynı tabaktan paylaşmaya bile razı olan biri ile karşılaştı. Bunun dışında sahip olabileceği tek şey mutluluktu, ve bu karmaşık bir dünyadan alabileceği basit şeylerin arasında en güzeli idi.

Ve o gün birbirlerinden başka bir seye ihtiyacları olmadıgını farkeden bu çift, bilinmeyen bir şehre yaya bir şekilde yol almaya başladı.

Bilgisayarının kapağını indirip “saçma bir film!” diye sitem eden adam, hazırladığı mütevazı kahvaltıyı iştahsız ve isteksizce yemeye koyuldu.

Çok istese de ulaşamayacağı hayaller vardı sadece aklında. Umudunu yitirmedi pek. İçinde bir ateşi...

Wed, 07 Sep 2011 09:49:46 +0300

Çok istese de ulaşamayacağı hayaller vardı sadece aklında. Umudunu yitirmedi pek. İçinde bir ateşi yakmaya devam etti her daim.

Hiçbir şey için isteksiz olmadı. Her istediğini hemen söyleyebilecek kadar rahat bir insandı çoğu zaman. Ama yine de ulaşması imkansız hayaller içerisinde sürüklendi hep.

Sabah uyandığında düşüneceği fazla bir şey yoktu aslında. Sadece yapacağı kahvaltı, bir de o vardı aklında.

İçi acırdı zaman zaman, ama o yine gülümsemesini bildi yer yer lanet ettiği yaşantısına inat.

Çünkü her şeye rağmen, hayattaydı.

Photo

Mon, 05 Sep 2011 15:59:23 +0300

formspring.me

Thu, 01 Sep 2011 20:46:15 +0300

Burada soruları sen sorarsın bebek. http://formspring.me/kereemm

AISHA: Buyurun Buradan Yakın!

Mon, 08 Aug 2011 12:59:59 +0300

AISHA: Buyurun Buradan Yakın!:

bulaflarbenden:

Aşağıdaki derin bilgiler (!) imam ve hatip Ali Rıza Demircan’ın “İSLAMA GÖRE CİNSEL HAYAT” adlı eserinden (!) derlenmiştir. EYMEN YAYINLARI BASIM YILI: 1986 SAYFA: 342 · Cennette bekâr kişi kalmayacaktır.· Cennetliklerin en alt derecesine günde 72 kadın verilecektir. Tam Mümin ise günde 100…

Günaydın. Bugün yine sensiz uyandım. Ne sarılabilecek kadar...

Mon, 08 Aug 2011 10:47:00 +0300

Günaydın.

Bugün yine sensiz uyandım. Ne sarılabilecek kadar yanımdaydın, ne de sadece günaydın diyecek kadar uzakta. Ama günaydın.

Gittiğin yerde gülümsüyor olmalısın. Nasıl olsa her şey tam istediğin gibi. Sevmeden seviliyor, üzülmeden üzebiliyorsun. Sanıyorsun, sen farkında olmadığın bir ara, dünya senin olmuş. Haberin olsun ama, dünya senden büyük.

Belki arada aklına gelir oluyorum, küçük detaylarda. Belki yediğin bir tatlıda, belki içtiğin bir kahvede. Kahvaltı sofrana unuttuğun tuzu yerimden kalkmadan uzatabilişimi özlüyorsun belki. Ama günaydın.

Artık yokum ben, en az senin kadar yokum olmayan bir mutluluğun içinde. İnadına düşünüyorsan hala beni, dön bensiz hayatına geri. Artık sadece günaydın.

Bu aralar çok miskinleştim. Böyle, bir minik fan takılı bilgisayarıma, onun sesine dayanıyorum...

Sun, 31 Jul 2011 21:29:42 +0300

Bu aralar çok miskinleştim. Böyle, bir minik fan takılı bilgisayarıma, onun sesine dayanıyorum serinletmesinden dolayı.
Telefonumu günde 3 kez falan şarj edecek kadar kullanır oldum. Telefonumun boyutunda bir batarya olsa çekinmeden takarım. Ya da portatif bir reaktör. Anca karşılar benim enerjiye olan açlığımı.
Çok unutkan oldum bu aralar.
İçki içmede zaman tanımaz oldum.
Kafamızı becerecek olan bitanecik Mecidiyeköy’ümün ~~yetenekli~~ davulcularını çekeceğim bir ay konusunda endişelerim var.
Bugün kendime kalem almaya çıkacaktım, üşendim.
Yarın abimden bir iki gitar dersi almayı, alamasam bile en azından biraz vakit geçirmeyi umuyorum. Adam çok meşgul, olmadığında da yorgun ya, of.
Açım, kalkıp yemek yapayım en iyisi. Tantuni seven?

Bence bulaşık makinesi yalnızlıkta hepinize çakar. Düşünsene hem pis kokuyosun, hem de kimse seni boşaltmak istemiyo!

Sat, 30 Jul 2011 19:31:05 +0300

limonuseverim:

Doldurmak da istemiyo.

Özetle kimse seni istemiyo.

Sizin içiniz fesat.

Ama yine de muhtaçsın ona, yokluğunda tüm işi ellerinle yapmak zorunda kalıyorsun.

-: Kızlar efendi adam yerine piçleri tercih ediyormuş Olric.

Sat, 30 Jul 2011 14:03:41 +0300

-: Kızlar efendi adam yerine piçleri tercih ediyormuş Olric.
+: Kendi seçimleri efendimiz.
-: Sıçtırtma efendine, efendi efendi sap kaldım lan, kalk bara gidiyoruz.
+: Olur efendimiz.
-: Lan!
+: Olur kanka
-: Ha şöyle.

Haklı, zira, oksijen almadan hakkaten ince bir çizgide yürüyor...

Fri, 29 Jul 2011 18:13:13 +0300

Haklı, zira, oksijen almadan hakkaten ince bir çizgide yürüyor zavallım.